چراغی نیست، اما راهی نیست جز رفتن/ مرگ خاموش موتورسواران بی‌پناه جنوب سیستان و بلوچستان در دل تاریکی

در شب‌های تاریک جنوب استان، جاده‌ها گاه بی‌صدا تبدیل به صحنه‌ فاجعه می‌شوند. در حالی‌که بیشتر مردم در سکوت خانه‌هایشان نشسته‌اند، جوانی با موتور بدون چراغ، با دلی نگران و راهی بی‌نور، برای رسیدن به خانه یا لقمه‌ای نان، دل به جاده می‌زند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی اخبار سیستان و بلوچستان در منطقه‌ای که فقر حاکم است، بیکاری بیداد می‌کند و اکثر خانواده‌ها توان خرید وسایل ایمنی و استاندارد را ندارند، موتورهای فرسوده و بی‌چراغ، تنها دارایی حمل‌ونقل مردم شده‌اند.

یک راننده اهل کنارک به خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی اخبار سیستان و بلوچستان با ناراحتی می‌گوید: “تو جاده بودم، شب بود. یهو دیدم یکی مثل سایه از جلو رد شد. خدا رحم کرد نزدم بهش. فقط یه لحظه برق زد و فهمیدم موتوره. اگر کشته می‌شد چی؟ نه من تقصیر داشتم نه اون… ولی همه چی خراب می‌شد.”

مردم این مناطق می‌دانند موتور بدون چراغ خطرناک است، اما چاره چیست؟ نه درآمدی برای تعمیر دارند، نه امیدی به رسیدگی.

حتی بسیاری از موتورها ترمز سالم ندارند، چه برسد به سیستم روشنایی! اما زندگی متوقف نمی‌شود؛ مدرسه، بازار، دکتر، نان، همه‌شان باید از دل همین شب و همین جاده‌های خاموش بگذرند.

یکی از جوانان ساکن زرآباد به خبرنگار ما می‌گوید: “ما که پول نداریم موتورسیکلت نو بخریم. موتور دست‌دومه، لامپ نداره. با همین میریم و میایم. از خدا می‌خوایم بلایی سرمون نیاد.”

در این میان، یک پیشنهاد ساده اما حیاتی می‌تواند از بسیاری از تصادف‌ها جلوگیری کند: کارخانه‌های تولید موتورسیکلت باید بخشی از بدنه یا گلگیر موتور را با رنگ یا برچسب شب‌نما طراحی کنند تا اگر چراغی هم وجود نداشت، حداقل راننده‌های دیگر بتوانند این موتورها را در شب تشخیص دهند.

ریگی از اهالی ایرانشهر نیز به خبرنگار ما گفت: نیاز به طرح‌های حمایتی فوری شامل توزیع رایگان چراغ، کلاه ایمنی و برچسب شب‌نما بین خانواده‌های کم‌درآمد و برگزاری کمپین تعمیرات رایگان موتورسیکلت در مناطق محروم و نصب تابلوهای هشدار در جاده‌های حادثه‌خیز با حضور فعال نیروهای راهنمایی و رانندگی و آموزش رایگان قوانین و ایمنی ترافیک در روستاها و مدارس احساس می‌شود.

جاده‌هایی که شب را در سکوت می‌بلعند، شاهد جان‌هایی هستند که فقط به جرم فقر، خاموش می‌شوند. شاید وقت آن رسیده نوری بیندازیم بر این تاریکی…

انتهای پیام/ بهرک