تورمِ بی‌امان و معیشتِ در تنگنا؛ روایت مردم سیستان و بلوچستان از روزهای سخت اقتصاد

افزایش افسارگسیخته قیمت کالاهای اساسی و تورم سنگین، این روزها فشار مضاعفی بر خانوارهای ایرانی وارد کرده؛ اما در استان محرومی چون سیستان و بلوچستان این فشار، ابعادی نگران‌کننده‌تر به خود گرفته است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی اخبار سیستان و بلوچستان استانی که سال‌ها با بیکاری بالا، خشکسالی، بسته بودن مرزها و کمبود زیرساخت‌های تولیدی دست‌وپنجه نرم می‌کند، اکنون زیر بار گرانی‌های پیاپی، بیش از گذشته خم شده است.

فقر در سایه بیکاری مزمن

فقدان کارخانه‌جات، کمبود نیروی متخصص، تعطیلی یا رکود مشاغلی چون کشاورزی، دامداری و صنایع دستی در شمال استان، وزش بادهای ۱۲۰ روزه و خشکسالی‌های پی‌درپی، تنها بخشی از دلایل نرخ بالای بیکاری در استان عنوان می‌شود.

یک کارگر فصلی در زاهدان در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی اخبار سیستان و بلوچستان می‌گوید:

«کار نیست. اگر هم باشد موقت است. با این قیمت‌ها حتی اگر دو شیفت کار کنیم، باز هم دخل و خرجمان یکی نمی‌شود.»

او از افزایش شدید کرایه خانه و قبوض آب و برق گلایه دارد و می‌افزاید:

«خیلی از خانواده‌ها توان پرداخت قبض‌ها را ندارند. بعضی‌ها مجبورند از هزینه خوراک بزنند تا برق خانه‌شان قطع نشود.»

سفره‌های کوچک‌تر، کودکان آسیب‌پذیرتر

افزایش قیمت کالاهای اساسی، به‌ویژه مواد غذایی، سبب شده بسیاری از خانواده‌ها از تأمین حداقل‌های معیشتی خود باز بمانند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره سوءتغذیه کودکان را افزایش داده است.

مادر جوانی در شمال استان می‌گوید:

«وقتی قیمت گوشت و لبنیات هر روز بالا می‌رود، مجبوریم کمتر بخریم. بچه‌ها در حال رشد هستند اما واقعاً توان خرید کافی نداریم.»

کارشناسان اجتماعی هشدار می‌دهند که تداوم این وضعیت می‌تواند به گسترش سوءتغذیه، افت تحصیلی و حتی افزایش کودکان کار منجر شود؛ به‌ویژه در خانواده‌هایی که فرزند دانش‌آموز یا دانشجو دارند و زیر بار هزینه‌های آموزشی نیز قرار گرفته‌اند.

اجرای سلیقه‌ای طرح‌های حمایتی؟

در کنار مشکلات اقتصادی، برخی شهروندان از نحوه اجرای طرح‌های حمایتی از جمله «یسنا» و برنامه‌های حمایت از مادران باردار و کودکان زیر پنج سال انتقاد دارند.

یکی از شهروندان می‌گوید:

«افرادی را می‌شناسیم که واقعاً در مضیقه هستند اما از این طرح‌ها محروم مانده‌اند. این تبعیض‌ها باعث دلخوری شدید مردم شده است.»

این در حالی است که انتظار می‌رود نمایندگان مجلس و مسئولان استانی با حساسیت بیشتری این موضوع را پیگیری کنند.

استانی با ظرفیت‌های مغفول

این شرایط در حالی رقم خورده که سیستان و بلوچستان از ظرفیت‌های ارزشمندی برخوردار است؛ مرزهای گسترده تجاری، خاک حاصلخیز در برخی مناطق، جمعیت جوان، معادن طلا و مس، دسترسی به دریا در سواحل مکران، انرژی بادی و خورشیدی، شیلات، کشاورزی و دامداری، و همچنین مناطق آزاد تجاری در شمال و جنوب استان، تنها بخشی از این پتانسیل‌هاست.

با وجود چنین ظرفیت‌هایی، بسیاری از شهروندان معتقدند استان شایسته واژه «محرومیت» نیست و با برنامه‌ریزی هدفمند و حمایت ملی می‌توان مسیر توسعه را هموار کرد.

مرزنشینان؛ حافظان خاموش امنیت

سیستان و بلوچستان به دلیل هم‌مرزی با کشورهای افغانستان و پاکستان از موقعیتی ویژه برخوردار است. مرزنشینان این استان، عملاً سربازان نانوشته امنیت کشور به شمار می‌روند؛ نقشی که مسئولیت دولت در قبال بهبود شرایط معیشتی آنان را دوچندان می‌کند.

کارشناسان معتقدند تقویت اقتصاد مرزی، ایجاد اشتغال پایدار و حمایت واقعی از اقشار آسیب‌پذیر، نه‌تنها به کاهش فقر کمک می‌کند، بلکه به ارتقای امنیت پایدار منطقه نیز می‌انجامد.

مطالبه مردم؛ حذف واژه محرومیت

مردم صبور سیستان و بلوچستان امروز بیش از هر زمان دیگری چشم‌انتظار توجه ویژه مسئولان کشوری و استانی هستند؛ توجهی که بتواند رفاه، عدالت در توزیع حمایت‌ها و رونق اقتصادی را به این خطه بازگرداند و واژه «محرومیت» را از پیشانی استان پاک کند.

انتهای پیام/بهرک