بنزین در راسک کمیاب شد / صف‌های طولانی، قاچاق سوخت و سهمیه اندک؛ مردم در بن‌بست سوخت‌گیری!

در حالی که شهرستان راسک یکی از مسیرهای ترانزیتی مهم سیستان و بلوچستان به‌سمت مرز پیشین و چابهار به‌شمار می‌رود، شهروندان و مسافران این منطقه با بحرانی جدی در تأمین سوخت مواجه‌اند. کمبود بنزین، محدود بودن ساعت کاری جایگاه‌ها، نبود کارت آزاد و افزایش فعالیت قاچاقچیان سوخت، شرایطی نگران‌کننده برای مردم این شهرستان رقم زده است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری اخبار سیستان و بلوچستان  راسک، کمبود شدید بنزین و محدودیت جایگاه‌های عرضه سوخت، به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های شهروندان و مسافران این شهرستان مرزی تبدیل شده است؛ شهری که در مسیر ترانزیتی ایران به چابهار و مرز پیشین قرار دارد و روزانه صدها خودروی عبوری، اداری و شخصی از آن تردد می‌کنند.  با وجود جایگاه ویژه راسک در نقشه حمل‌ونقل منطقه، این شهرستان تنها یک جایگاه فعال بنزین دارد که آن هم اخیراً به‌دلیل تخلفات و مشکلات فنی از سوی شرکت نفت پلمپ شده بود. این جایگاه پس از پیگیری‌های فرماندار و پرداخت جریمه‌ای میلیاردی، مجدداً بازگشایی شده، اما مشکلات همچنان پابرجاست.

سهمیه روزانه جایگاه مرکزی راسک تنها ۲۲ هزار لیتر است؛ رقمی که به‌گفته جایگاه‌دار، پاسخگوی حجم تقاضا در این شهر نیست. همچنین سهمیه کارت آزاد که پیش از پلمپ روزانه حدود ۳ هزار لیتر بود، اکنون به ۵۰۰ لیتر در ماه کاهش یافته است؛ موضوعی که نارضایتی عمومی را افزایش داده و صف‌های طولانی را رقم زده است.

از دیگر مشکلات جدی، نبود جایگاه CNG، شلوغی بیش از حد پمپ بنزین و استفاده چندین کارت سوخت در یک نوبت توسط برخی خودروهای سوخت‌کش است؛ موضوعی که به گفته شهروندان، بدون برخورد مؤثر از سوی نهادهای نظارتی ادامه دارد.

همچنین، ساعت کاری محدود جایگاه‌ها (از ساعت ۷ صبح تا ۱۳) موجب شده تا کارمندان، معلمان و رانندگانی که صبح‌ها در محل کار هستند، در تأمین سوخت با مشکل مواجه شوند. مردم خواستار فعالیت ۲۴ ساعته یا دو نوبتی جایگاه‌ها همچون سایر شهرستان‌ها هستند.

از سوی دیگر، گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی کارکنان جایگاه‌ها، کارت آزاد را به افراد خاص اختصاص می‌دهند و در نتیجه، بسیاری از مردم حتی برای ۱۰ لیتر بنزین نیز با مشکل روبه‌رو می‌شوند.

این کمبود موجب شده تا بنزین در بازار آزاد تا لیتری ۲۷ تا ۳۰ هزار تومان و گاه ۲۰ لیتر تا ۵۵۰ هزار تومان فروخته شود.  قاچاق سوخت نیز همچنان یکی از معضلات اصلی منطقه است. خودروهای موسوم به «سوخت‌کش» با باک‌های دست‌ساز ۶۰ تا ۷۰ لیتری و شلنگ‌های متصل از درب باک، به‌راحتی از جایگاه‌ها سوخت می‌گیرند.

طبق شنیده‌ها، برخی متخلفان در ازای هر بار سوخت‌گیری غیرمجاز، مبالغی بین ۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان به کارکنان پرداخت می‌کنند.  از این وضعیت، معلمان و کارمندان شاغل در روستاهای اطراف بیشترین آسیب را می‌بینند.

بسیاری از آنان هر هفته برای رفت‌و‌آمد به محل کار خود مسافت‌هایی تا ۱۰۰ کیلومتر را طی می‌کنند و به‌دلیل نبود وسایل حمل‌ونقل عمومی و پایانه مسافربری، ناچار به پرداخت هزینه‌های سنگین سوخت آزاد یا کرایه‌های ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومانی برای مسیرهایی مانند ایرانشهر و چابهار هستند.

در کنار همه این چالش‌ها، عبور پرخطر خودروهای سوخت‌کش در جاده‌های باریک و ناایمن منطقه، تهدیدی جدی برای جان رانندگان و مسافران محسوب می‌شود. بسیاری از این خودروها فاقد مهارت کافی رانندگی هستند و حوادث جاده‌ای متعددی در محور راسک ـ چابهار و راسک ـ پیشین به‌دلیل بی‌احتیاطی آنان گزارش شده است.

صاحبنظران محلی معتقدند که برخورد با تخلفات جایگاه‌داران باید با افزایش جرایم مالی و انتقال مدیریت جایگاه‌های متخلف به شرکت نفت یا افراد صلاحیت‌دار همراه شود تا پلمپ و تعطیلی جایگاه‌ها به معضل تازه‌ای برای مردم تبدیل نشود.  به نظر می‌رسد اکنون بیش از هر زمان دیگری، دخالت فوری و تصمیم قاطع فرمانداری، شرکت نفت و نهادهای نظارتی برای ساماندهی وضعیت سوخت در راسک ضروری است؛ شهری که دروازه جنوب شرق کشور است، اما در تأمین ابتدایی‌ترین نیاز خود، بنزین، همچنان گرفتار کم‌سوختی و پرمشکلی است.

انتهای پیام/