دنیا می‌داند که جمهوری اسلامی ایران، زیر شلاق‌های تحریم ظالمانه‌ی شیطان بزرگ، مردانه ایستاده، مقاومت می‌کند و با به‌کارگیری ذکاوت نیروهای انقلابی، امور توسعه‌ای کشور را متناسب با شرایط موجود، به‌درستی پیش می‌برد.

به گزارش پایگاه خبری سیستان و بلوچستان به گفته‌ی مدرس‌خیابانی، استاندار سیستان و بلوچستان، با هزار تلاش و پی‌گیری و انعکاس مشکلات و درخواست از مسئولان کشور، اعتباراتی برای استان گرفته می‌شود تا با اجرای طرح‌ها و پروژه‌ها، مشکلی از مردم رفع و استان در توسعه گامی بردارد.
در سال ۱۳۹۸، معاون رئیس‌جمهور در نامه‌ای خطاب به موهبتی، استاندار وقت، نوشت: «جای تاسف است با همه‌ی تنگناهای بودجه‌ای، اعتباری هم که برای سرمایه‌گذاری در آن استان تخصیص می‌یابد. استان توانایی جذب آن را نداشته باشد! و باید آن‌را به استان‌های دیگر اختصاص دهیم!»
در سندی که اخیراً منتشر شده است، ما شاهد آن هستیم که مبلغ ۵۰۰ میلیارد ریال اعتبارات این استان، توسط مدیرعامل شرکت گاز استان سیستان و بلوچستان به استان خراسان جنوبی احاله می‌شود.

مدیرکل دیوان محاسبات سیستان و بلوچستان با اشاره به گزارش هشت ماهه‌ی ضمنی بودجه‌ی ۱۴۰۰ گفته است: از مبلغ هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان اعتبارات تملک‌دارایی‌های سرمایه‌ای که توسط دستگاه‌های اجرایی استان در قالب اسناد و وجوه نقد دریافت شده است، تا پایان آبان ماه، یعنی با گذشت ۸ ماه از سال، تنها دو درصد جذب شده است.
از سویی نماینده‌ی محترم ولی‌فقیه نیز فریادش در می‌آید که: «در استان ما، هزینه‌ی نادرست و یا عدم هزینه کرد اعتبارات در اختیار، با وجود بودجه‌های فراوان به چشم می‌خورد که چنین چیزی بسیار مخرب است.»
بنابراین مشکل مدیریتی در استان سیستان و بلوچستان، تنها عدم جذب هم نیست، بلکه این دستگاه‌های غصب‌شده، اعتبارات خود را نادرست نیز هزینه می‌کنند و وقتی از مدیرکل دیوان محاسبات استان یعنی مسئول رسیدگی به اسناد هزینه‌های دولت سئوال می‌شود: چرا با چنین پدیده‌ای در استان روبه‌رو هستیم؟ همان پاسخ ارتشبد حسین فردوست، بازرس کل شاهنشاهی را تحویل‌تان می‌دهد که: «تعداد کارمندان ما تکافوی حجم کار را نمی‌دهد!»
در یک جمع‌بندی کلی، به‌نظر می‌رسد بخشی از علل پدیداری این مسئله بدین شرح باشد:
۱. افرادی که مدیریت بعضی از دستگاه‌های اجرایی را در دست دارند از مدیران سایه‌دوست هستند که زیر قبای رابطه، این سمت را غصب کرده‌اند و توانایی مدیریت اجرایی ندارند. وقتی رهبر معظم انقلاب اسلامی فریاد می‌زنند که نمایندگان مجلس، نباید در انتصابات مداخله کنند، عدم توجه به آن، نتیجه‌اش این خواهد بود.
۲. مدیران ناکارآمد، به قصد غارت بیت‌المال نه خدمت به مردم، اعتبارات را تا پایان سال، بلوکه می‌کنند و در انتهای سال مالی، سندسازی و به بهانه‌ی این‌که وقت نداریم، سریع‌تر اسناد را رسیدگی کنید، فرصت بررسی اصولی اسناد از دست ناظرین و دیوان محاسبات و مدیران کنترل اسناد را می‌گیرند و به خواسته‌های نامشروع خود دست می‌یابند.
۳. مدیرانی هم در بعضی از دستگاه‌ها حضور دارند که بخشی از اعتبارات را صرف پرداخت حق‌ماموریت‌های نشسته‌ی کارکنان و یا عمدتاً مدیران خود می‌کنند و در نتیجه، جای‌پای خود را بین هم‌کاران خود محکم می‌کنند تا به‌ناحق به توان‌مندی کاذب آن‌ها شهادت غیرواقع دهند.
۴. بعضی از مدیران برای شیرین کردن خود نزد مقامات مافوق، به آن‌ها کمک می‌کنند تا خواسته‌های وکلای توان‌مند سایر استان‌ها را کمک کنند و با این معامله، جای‌گاه سازمانی خود را بیمه کنند.

چه کنیم:
۱. استاندار سیستان و بلوچستان اخیراً به محوری‌ترین کاری که باید کرد، اشاره کرده است: مدیرانی که نتوانند اعتبارات مربوطه را جذب کنند، عزل می‌شوند.
۲. اما این همه‌ی کاری که باید بکنند نیست. باید دیوان محاسبات استان، به نیروهای کارآمد، صادق، امین و فنی مجهز شود، کار رسیدگی به‌موقع و درست انجام شود و این نهاد، از مدیرانی متعهد به هر ریال از بیت‌المال برخوردار شود.
۳. دیوان محاسبات از ظرفیت مطالبه‌گری برای پیگیری و برخورد با مدیران خاطی بهره گیرد.
۴. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، با بازدید میدانی از پروژه‌ها، گزارشات پیشرفت‌فیزیکی ادواری را در فواصل یک‌ماهه و سه‌ماهه، به صورت روتین در اختیار مقامات استان قرار دهند و عقب‌ماندگی‌ها و چرایی آن، به‌موقع کنترل و تذکر داده شود.

یادداشت/ عباس نورزایی